Ghetto di Venezia, Wenecja
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Weneckie Ghetto jest historyczną dzielnicą żydowską Wenecji, w dzielnicy Cannaregio, i nadal pozostaje ważnym ośrodkiem życia żydowskiej społeczności miasta. Jego historia sięga daleko poza tę dzielnicę: angielskie słowo „ghetto” pochodzi od nazwy tego miejsca. Rząd wenecki utworzył to zamknięte osiedle dekretem z 29 marca 1516 roku, za rządów doży Leonardo Loredan i Senatu.
Żydowscy mieszkańcy byli zmuszeni mieszkać tutaj, a bramy łączące ten obszar z resztą Wenecji otwierano w dzień, lecz zamykano na noc. Społeczność opłacała stały nadzór, podczas gdy surowe przepisy ograniczały przemieszczanie się poza zamknięte osiedle. Obszar obejmuje Ghetto Nuovo i Ghetto Vecchio, nazwy związane z dawnymi miejscami odlewniczymi; intrygujące jest to, że miejsce zwane New Ghetto jest starsze jako obszar zamieszkania Żydów niż Old Ghetto.
Jego życie religijne rozwijało się poprzez odrębne społeczności, a synagogi służyły wiernym niemieckim, włoskim, hiszpańskim i portugalskim oraz lewantyńskim sefardyjczykom. Do języków niegdyś tu słyszanych należały wenecki, judeo-włoski, judeo-hiszpański, francuski i jidysz. Otaczające mury i wąskie wejścia zachowują fizyczną scenerię społeczności ukształtowanej przez zamknięcie, wiarę i niezwykłą różnorodność kulturową.
