Ca' d'Oro, Wenecja

Ca' d'Oro to wenecki pałac przekształcony w muzeum sztuki, zwrócony ku Canal Grande. Jego potoczna nazwa oznacza „Złoty Dom” i przywołuje na myśl cenną dekorację powierzchni, która niegdyś pokrywała części jego zewnętrznych elewacji. Dziś fasada jest niezwykłym studium gotyckiego wzornictwa: otwarte loggie, smukłe kolumny, ostrołuki i maswerk czterolistny tworzą delikatną zasłonę na tle zwartej ściany.

Przyjrzyj się zgrupowanym oknom i ozdobnym balkonom; ich powtarzające się wzory sprawiają, że budynek wydaje się lżejszy, niż sugerowałaby jego ogromna skala. Fasada jest celowo asymetryczna, co stanowi praktyczną odpowiedź na ograniczoną przestrzeń między sąsiednimi budynkami. Marino Contarini zlecił budowę pałacu, a prace budowlane trwały od 1421 do 1437 roku.

Giovanni Bono, Bartolomeo Bono i Matteo Raverti wykonali prace architektoniczne, przy czym Raverti był szczególnie związany z maswerkiem głównej loggii. Przez loggię wejściową budynek otwiera się na wewnętrzny dziedziniec, na którym znajduje się cembrowina studni wyrzeźbiona w 1427 roku przez Giovanniego i Bartolomea Bono. Jej rzeźbione boki ukazują Sprawiedliwość, Męstwo i Miłosierdzie wśród liści. Od 1927 roku pałac mieści Galleria Giorgio Franchetti, po tym jak baron Giorgio Franchetti odrestaurował go i przekształcił w muzeum.