Palazzo Ducale, Wenecja

Palazzo Ducale to Pałac Dożów: zabytkowy pałac, który niegdyś łączył władzę polityczną, rezydencję i więzienie w jednym budynku. Jego wenecka gotycka forma została ukształtowana przez Antonio Rizzo i Nicolò Barattiero. Spójrz na otwartą arkadę i znajdującą się nad nią loggię; ta niezwykle lekko wyglądająca konstrukcja dźwiga ciężką masę pałacu znajdującą się nad nią.

Budynek rozpoczął funkcjonowanie jako siedziba rządu w 810 roku, został gruntownie przebudowany w 1340 roku i nadal zmieniał się w późniejszych stuleciach. Pożary wielokrotnie wymuszały poważną odbudowę, w tym pożar w 1483 roku, który sprowadził Antonio Rizzo do prac i wprowadził elementy renesansowe obok starszej gotyckiej tkanki. Uroczysta Porta della Carta jest oznaczona rzeźbionymi Cnotami, Ewangelistą Markiem, Sprawiedliwością oraz Dożą Francesco Foscari klęczącym przed skrzydlatym lwem.

Widoczny tam wizerunek Foscari jest dziewiętnastowiecznym zamiennikiem, wykonanym przez Luigi Ferrari po zniszczeniu wcześniejszego dzieła w 1797 roku. Na dziedzińcu Schody Gigantów są strzeżone przez figury Marsa i Neptuna autorstwa Sansovino, symbole władzy na lądzie i na morzu. Po wielowiekowej służbie rządowi weneckiemu pałac stał się muzeum w 1923 roku. Jego polityczna historia jest nadal zapisana w architekturze: była to zarówno rezydencja Doży, jak i działające serce dawnej Republiki.