Burano, Wenecja

Burano to zamieszkana wyspa w północnej części Laguny Weneckiej, połączona mostem z Mazzorbo. Słynie z dwóch wyrazistych cech: koronkarstwa i domów pomalowanych na jaskrawe kolory. Kolory nie są wybierane dowolnie; wymagane jest pozwolenie, a władze określają, jakich kolorów można użyć dla każdej nieruchomości.

Nadaje to wyspie celowo zróżnicowany wygląd, z fasadami położonymi blisko siebie w gęsto zabudowanej osadzie. Jedynym placem na wyspie jest Piazza Baldassare Galuppi, utworzony przez zasypanie kanału i poświęcony kompozytorowi, który urodził się tutaj w 1706 roku. Na placu znajdują się Muzeum Koronkarstwa, ratusz, studnia z kamienia istryjskiego oraz pomnik Galuppiego autorstwa Remigia Barbaro.

Na skraju placu spójrz w stronę kościoła San Martino i jego wyraźnie przechylonej dzwonnicy. Jej fundamenty stoją na palach, a częściowe osiadanie spowodowało przechylenie. Wewnątrz znajduje się Ukrzyżowanie Giambattisty Tiepola z 1725 roku.

Tradycja koronkarstwa na Burano rozpoczęła się w XVI wieku, kiedy miejscowe kobiety nauczyły się robótek ręcznych dzięki weneckim kontaktom z Cyprem. W 1872 roku otwarto szkołę, która ożywiła rzemiosło po jego wcześniejszym upadku, choć tradycyjne koronki wymagają obecnie tak dużo czasu, że są kosztowne. Jaskrawe domy i pracochłonne koronki wspólnie definiują tę niewielką wyspę laguny.