Arsenale di Venezia, Wenecja
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Arsenał Wenecki to rozległy kompleks stoczni i zbrojowni, zamknięty za potężnymi murami. Jego działalność zasilała znaczną część marynarki Republiki Weneckiej od późnego średniowiecza aż po wczesną epokę nowożytną, a jego rozmiary uczyniły go jednym z najwcześniejszych wielkich przedsiębiorstw przemysłowych w historii. Monumentalne wejście, które widzisz, to Porta Magna, zbudowana między 1457 a 1460 rokiem i prawdopodobnie przypisywana Antonio Gambello.
Jej projekt nawiązuje do rzymskiego łuku triumfalnego, a marmurowe kolumny i fragmenty z Byzantium nadają bramie bogato złożony wygląd. Obok wejścia stoją cztery kamienne lwy dodane w 1687 roku; lew z Piraeus nosi znaki runiczne łączone ze skandynawskimi najemnikami. Za tą bramą Arsenał niegdyś organizował budowę statków poprzez wyspecjalizowane etapy i standaryzowane części.
W okresie największego rozwoju pracowało tu około 16 000 osób, a w pełni wyposażoną galerę można było zbudować w około jeden dzień. Hale linownicze znane jako Corderie odbudowano w latach 1579–1585 po wcześniejszej budowli pochodzącej z 1303 roku. Antonio da Ponte zaprojektował tę odbudowę.
Długa hala ma około 317 metrów i jest podzielona rzędami murowanych kolumn na trzy nawy. Dziś części kompleksu służą jako centrum badawcze, miejsce wystaw i centrum ochrony zabytkowych łodzi; morska tożsamość Arsenału pozostaje zapisana w jego murach, bramach i przestrzeniach roboczych.
