Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław

Niezwykłe w Ossolineum jest to, że jedynie około jedna trzecia jego przedwojennych skarbów dotarła do Wrocławia. Mają Państwo przed sobą polską instytucję kulturalną, której początki wiążą się ze Lwowem w 1817 roku, gdy Polska nie miała własnego suwerennego państwa. Hrabia Józef Maksymilian Ossoliński stworzył ją jako miejsce dla książek, archiwów i działalności wydawniczej, pomagając podtrzymać polskie życie intelektualne dzięki drukowi.

Wojna rozerwała to dziedzictwo. Zbiory zostały zagarnięte, rozproszone i zniszczone; część ocalona dla Wrocławia po II wojnie światowej przetrwała dzięki zdecydowanej pracy personelu, zwłaszcza Mieczysława Gębarowicza. Od 1947 roku jest to siedziba Ossolineum, a jego polskie zbiory rozrosły się do najobszerniejszego w kraju zasobu materiałów naukowych i literackich.

Jego półki i archiwa przechowują dzieła związane z postaciami takimi jak Copernicus, Mickiewicz, Słowacki i Sienkiewicz. Ważne jest także wydawnictwo: nieprzerwanie wydaje ono polskie książki od początku XIX wieku, co czyni je najdłużej działającą oficyną wydawniczą w kraju. Kiedy oglądają Państwo wejście, pomyślcie o tym miejscu jako o archiwum kulturowym, które przekroczyło zmienioną granicę, przenosząc część polskiego świata naukowego Lwowa do Wrocławia.