Wieża Duńska, Kraków
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Wieża Duńska, czyli Wieża Duńska, wznosi się przy wschodnim skrzydle Zamku Królewskiego na Wawelu jako jedna z jego czterech wież mieszkalnych. Jej obecna forma została ufundowana przez króla Władysława Jagiełłę między końcem XIV wieku a 1424 rokiem. Nazwa ta przywołuje niezwykle konkretnego gościa: Eryk Pomorski, król Danii, mieszkał tutaj w 1424 roku, gdy przybył na koronację Zofii, czwartej żony Jagiełły.
Nie było to nowe miejsce. Wcześniejsza wieża z około 1315 roku stała tutaj, wykorzystując ponownie część południowo-zachodniego muru dwunastowiecznego donżonu. Nazwa Wieża Duńska pojawia się po raz pierwszy w rachunkach krakowskich urzędników w 1525 roku, w roku wykonania jej fasady z ciosanego kamienia.
W XVI wieku stała się częścią renesansowego zamku, a na szczycie dodano otwarty renesansowy pawilon między 1529 a 1531 rokiem. Po pożarze w 1595 roku, który uszkodził dachy zamku i górną kondygnację, król Zygmunt III Waza kazał zabudować ten otwarty pawilon, aby urządzić dodatkowe pomieszczenia królewskie, a także przejął pierwsze piętro wieży. Wiek XIX przyniósł zmiany imitujące gotyk i blanki, które później usunięto. Otwarta, kolumnowa loggia na szczycie pochodzi z restauracji zaprojektowanej przez Adolfa Szyszko-Bohusza w latach dwudziestych.
