Wieża Ratuszowa, Kraków
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Wieża Ratuszowa to siedemdziesięciometrowa wieża ratuszowa wznosząca się nad krakowskim Rynkiem Głównym. Jest jedynym zachowanym elementem dawnego ratusza, którego główny budynek rozebrano w 1820 roku, aby stworzyć więcej otwartej przestrzeni na rynku. To, co pozostało, jest gotyckie: średniowieczny sposób budowania ukształtowany przez dążenie do wertykalizmu oraz konstrukcję kamienno-ceglaną.
Zwróć uwagę na portal nad wejściem. Zachował on herb Krakowa obok godła Polski, a dwoje kamiennych lwów strzeże wejścia. Lwy te znajdowały się pierwotnie w klasycystycznym pałacu rodziny Morstinów w Pławowicach, zanim trafiły tutaj podczas dwudziestowiecznych napraw.
Wieża przetrwała znacznie więcej niż zniknięcie ratusza. Piorun podpalił ją w 1680 roku, niszcząc jej pierwotne gotyckie zwieńczenie, zegar i dzwon; kilka lat później Piotr Beber odbudował ją, wieńcząc barokową koroną. Burza w 1703 roku sprawiła, że wieża przechyliła się o pięćdziesiąt pięć centymetrów.
Pod nią w piwnicach mieściły się niegdyś więzienie miejskie i średniowieczna izba tortur. Dziś pozostaje jednym z charakterystycznych zabytków rynku i stanowi część Muzeum Historycznego Krakowa.
