plac Polski, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Polski ma formę krótkiej ulicy biegnącej obok obsadzonego zielenią placu, gdzie Promenada Staromiejska dociera do wrocławskiego Nowego Miasta. Otwarta przestrzeń zielona przypomina, że teren ten był niegdyś częścią miejskich umocnień: fortyfikacje usunięto w 1807 roku, co pozwoliło przekształcić ten zakątek w teren parkowy. W 1874 roku w centrum stanął Pomnik Zwycięstwa zaprojektowany przez A. Langer; dziś na trawie pozostały po nim jedynie ślady.
Na wschodnim krańcu Wzgórze Polskie wznosi się na pozostałościach dawnego Bastionu Ceglanego, budowli obronnej datowanej od XVI do XVIII wieku. Wzdłuż południowej pierzei stoi zabytkowy budynek Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta, rozpoczęty w 1866 i 1867 roku dla Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego, a następnie powiększony w 1905 roku. Wśród rzeźb plenerowych wypatruj „Głowy robotnika” Xawerego Dunikowskiego.
Wykonana w 1946 roku na Wystawę Ziem Odzyskanych, została zrekonstruowana w 1982 roku i ustawiona obok Akademii. Zieleń obejmuje także pomnik ludzi zamordowanych na Kresach Wschodnich przez UON i UPA.
