plac Generała Walerego Wróblewskiego, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Generała Walerego Wróblewskiego jest dziś mniej tradycyjnym placem, a bardziej skrzyżowaniem ukształtowanym przez to, co zniknęło. Tory tramwajowe zbiegają się tu z czterech kierunków, a układ komunikacyjny jest niemal wszystkim, co przetrwało ze starego miejsca. Wzdłuż jego zachodniej krawędzi otoczony murem zespół kościoła św. Maurycego i jego plebanii stanowi główny zachowany fragment dawnej zabudowy ulicznej.
Pierwotnie był to dalszy koniec ulicy Walońskiej. Jego głębsza historia sięga walońskiej osady założonej tutaj w XII wieku, w pobliżu kościoła św. Maurycego, który zbudowano w 1234 roku. W XIII i XIV wieku walońscy mieszkańcy pracowali jako tkacze i korzystali ze wspólnych pastwisk między rzekami Oławą i Odrą.
W połowie XVI wieku wokół tego obszaru stały już budynki, a dzielnica została włączona do Wrocławia w 1808 roku. Plac nosił wcześniej nazwę Mauritius Platz do 1945 roku, następnie Plac Wołoski, zanim 18 marca 1951 roku otrzymał obecną nazwę. W latach 70.
XX wieku otaczające go budynki wyburzono na potrzeby układu drogowego pobliskiego Placu Społecznego i jego estakad. Otaczająca cię pustka nie jest więc przypadkowa: to fizyczny zapis dzielnicy przekształconej na potrzeby ruchu drogowego.
