Parco Villa Floridiana, Neapol

Parco Villa Floridiana łączy monumentalną willę z rozległym parkiem w neapolitańskiej dzielnicy Vomero. Rezydencja góruje nad Chiaia i Mergellina, a jej neoklasycystyczną formę nadał architekt Antonio Niccolini w latach 1817–1819. Tereny łączą kręte ścieżki, zalesione obszary i otwarte trawniki, a widoki sięgają w stronę zatoki.

Zwróć uwagę na okrągłą świątynię jońską na skraju tarasu ogrodu: jej kolumny wyznaczają ramy miejskiej panoramy. Niccolini stworzył także Teatro della Verzura, teatr na świeżym powietrzu otoczony mirtami i drzewami, ze stopniowaną widownią wykonaną z piperno. Królewska historia tego miejsca jest niezwykle osobista.

Ferdynand I nabył posiadłość dla Lucii Migliaccio, księżnej Floridii, którą poślubił w 1814 roku; mieszkała w willi aż do śmierci w 1826 roku. Od 1931 roku w budynku mieści się Museo Duca di Martina, prezentujące kolekcję sztuki dekoracyjnej podarowaną Neapolowi w 1911 roku. W parku znajduje się również chroniona kolonia około 70 kotów, otaczanych opieką dzięki zaangażowaniu wolontariuszy i wsparciu na rzecz dobrostanu zwierząt. Wśród teatralnych elementów ogrodu znajdują się sztuczne ruiny, posągi, fontanny i groty, tworzące scenerię, która wydaje się zaprojektowana w równym stopniu z myślą o zaskoczeniu, co o formalnym przepychu.