Parco Archeologico del Pausilypon, Neapol

Parco Archeologico del Pausilypon to archeologiczny krajobraz, do którego dociera się przez ogromną Grotta di Seiano. Park udostępniono zwiedzającym w 2009 roku, z dostępem od Discesa Coroglio 36 przez to starożytne przejście. Tunel wykuty w tufie Posillipo ma około 770 metrów długości i niegdyś łączył wille Pausilypon z portami Puteoli i Cumae.

Jego długie, nieregularne wnętrze obejmuje boczne przejścia otwierające się nad zatoką, wpuszczające powietrze i światło dzienne. Po stuleciach zaniedbania galerię odkryto ponownie podczas prac drogowych w 1841 roku i odrestaurowano, aby udostępnić ją przechodniom za panowania Ferdynanda II Burbona. Podczas II wojny światowej miejscowi mieszkańcy wykorzystywali ją jako schron przeciwlotniczy.

Za tunelem znajdują się pozostałości Pausilypon, nadmorskiej posiadłości zbudowanej w 1. wieku p.n.e. dla rzymskiego ekwity Publiusa Vediusa Pollia. W skład kompleksu wchodziły teatr dla 2000 widzów, mniejszy Odeon, sale recepcyjne i termy. Willa Pollia stała się później rezydencją cesarską, a zachowane przewody wodne nadal ukazują skalę jej przepychu. Poniżej nadmorskich punktów widokowych zatopione pozostałości należą do chronionego morskiego parku Gaiola.