Parc del Guinardó, Barcelona

Parc del Guinardó to położony na zboczu teren zielony w obrębie barcelońskich Tres Turons, ukształtowany jako park na terenie, na którym niegdyś uprawiano winnice. Po tym, jak filoksera zniszczyła te uprawy w 1881 roku, zbocza w dużej mierze stały się nagie, a w cieniu przetrwało kilka drzew chlebowych i dębów. Miasto nabyło ten teren w 1910 roku, a od 1916 roku Jean-Claude Nicolas Forestier i Nicolau Rubió i Tudurí rozwijali początkową część parku.

Ich krajobraz w stylu noucentisme czyni z wody nić łączącą. Zwróć uwagę na szeroką sadzawkę, a następnie podążaj wzrokiem za widocznymi kamiennymi kanałami i małymi basenami, gdy przeprowadzają wodę przez teren. Historyczna Font del Cuento ma nadproże datowane na 1739 rok, a park rozciąga się obecnie na około 16 hektarach.

Wyżej las sosnowy wygina się wokół zboczy niczym amfiteatr, otwierając się ku punktom widokowym na Barcelonę. Na tym obszarze zachowało się również ważne iberyjskie stanowisko archeologiczne na równinie Barcelony. Wykopaliska przeprowadzone w 1931 roku ujawniły mur obronny, wykute w skale podejścia, okrągłą wieżę bramną oraz jamy magazynowe datowane na okres od trzeciego do drugiego wieku p.n.e. Historia parku sięga od zaginionych winnic po starożytne osadnictwo, a woda nadal nadaje zaprojektowanemu krajobrazowi jego spokojny rytm.