Casa Milà, Barcelona
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Casa Milà to falista kamienna rezydencja zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla Pere Milà i Roser Segimon. Jej surowa, rzeźbiarska fasada przyniosła jej popularną nazwę La Pedrera, oznaczającą „kamieniołom”, a balkony z kutego żelaza wiją się w poprzek fasady. Gaudí stworzył budynek w tradycji modernisme català, z konstrukcją, która zakrzywia się zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, zamiast podążać za sztywną siatką.
Spójrz na płynną powierzchnię fasady i przymocowane do niej balkony: oto architektura potraktowana niemal jak krajobraz. Budynek zawiera mieszkania rozmieszczone wokół dziedzińców, które doprowadzają światło dzienne do wnętrza, a jego kamienna fasada utrzymuje się sama, bez polegania na konwencjonalnych ścianach nośnych. Gaudí uwzględnił także kondygnację o otwartym układzie, podziemny garaż i niezwykły taras na dachu.
Budowa rozpoczęła się w 1906 roku i zakończyła w 1912 roku. Projekt od początku budził kontrowersje: jego kształt zrywał z przyjętymi konwencjami budowlanymi, a miasto nałożyło grzywnę, jednocześnie uznając jego artystyczny charakter. W 1984 roku UNESCO włączyło Casa Milà do obiektu światowego dziedzictwa. Od 2013 roku Fundació Catalunya-La Pedrera zarządza tutaj wystawami, wizytami i działalnością kulturalną.
