Panthéon, Paryż

Panthéon jest narodowym mauzoleum, a jego monumentalna fasada daje silne poczucie publicznego przeznaczenia budowli. Budowlę pomyślano jako kościół pod wezwaniem Saint Genevieve, a następnie podczas Rewolucji stała się miejscem pochówku wybitnych postaci z historii Francji. Jej budowa trwała od 1758 do 1790 roku, według projektów Jacques-Germain Soufflota, a po śmierci Soufflota prace kontynuował Jean-Baptiste Rondelet.

Skalę budowli można odczytać w jej portyku, ogromnej kopule i surowej klasycystycznej geometrii: jest to wczesny przejaw architektury neoklasycystycznej. Kopuła nie jest pojedynczą powłoką, lecz systemem trzech kopuł umieszczonych jedna w drugiej. Wewnątrz, przez otwór w wewnętrznej kopule, można zobaczyć obraz apoteozy Saint Genevieve autorstwa Antoine Gros.

Budowla ma również niezwykłą historię naukową. W 1851 roku Léon Foucault zawiesił wahadło na kopule, aby zademonstrować dobowy ruch Ziemi; jego kopia jest nadal widoczna tutaj. Krypta zawiera szczątki postaci takich jak Voltaire, Rousseau, Victor Hugo, Louis Braille, Marie i Pierre Curie, Alexandre Dumas oraz Simone Veil. Nad wejściem inskrypcja przedstawia budowlę jako hołd wdzięcznego narodu dla jego wielkich ludzi.