Pancernik, Wrocław

Pancernik, przy adresie Tramwajowa 2b, jest modernistycznym budynkiem mieszkalnym zaprojektowanym przez Adolfa Radinga, później przekształconym w akademik dla studentów Uniwersytetu Wrocławskiego. Zbudowany w 1929 roku, rozpoczął działalność jako Dom Numer Siedem, pokazowy budynek mieszkalny na eksperymentalnym osiedlu utworzonym na potrzeby wystawy „Home and Workplace”. To osiedle skupiało trzydzieści dwa domy zaprojektowane przez jedenastu wrocławskich architektów, a Rading i Heinrich Lauterbach opracowali jego ogólny plan.

Wzdłuż fasady można prześledzić eksperyment polegający na tym, by mieszkania były przystosowywalne, a nie stałe. Szkieletowy system konstrukcyjny oznaczał, że wewnętrzne ścianki działowe nie przenosiły żadnego ciężaru. Na każdym piętrze znajdowało się osiem mieszkań o identycznej powierzchni, lecz o różnym układzie pomieszczeń; sąsiednie mieszkania można było nawet łączyć, także między kondygnacjami.

Rading wyobrażał sobie również wspólny dom, a nie konwencjonalny budynek czynszowy. Projekt obejmował bawialnie dla dzieci, czytelnie, pomieszczenia socjalne i rekreacyjne, a także sklepy z artykułami codziennego użytku na parterze. Podczas oblężenia Wrocławia wiosną 1945 roku ostrzał poważnie uszkodził budynek, a pożar pochłonął wnętrza, lecz sama konstrukcja przetrwała. Odbudowany w latach 1950. jako akademik, Pancernik stoi nieużywany od czasu zamknięcia w 2012 roku.