Palazzo Reale, Neapol

Palazzo Reale to zabytkowy pałac królewski zajmujący Piazza del Plebiscito, a jego główne wejście wychodzi na plac. Kompleks obejmuje również ogrody i Teatro di San Carlo, a dodatkowe wejścia znajdują się od strony Piazza Trieste e Trento, Piazza del Municipio i Via Acton. Domenico Fontana rozpoczął budowę tej okazałej rezydencji w 1600 roku dla hiszpańskich wicekrólów, nadając jej późnorenesansowy charakter z dziedzińcem i wewnętrzną loggią.

Jej przeznaczeniem była reprezentacja, a nie obrona: rozległa przestrzeń przed nią służyła paradom wojskowym i zgromadzeniom publicznym. Następnie budynek stał się od 1734 roku rezydencją królewską Burbonów i pozostał nią przez ponad sto lat. Podczas panowania francuskiego mieszkali tu Joseph Bonaparte i Joachim Murat, a wnętrza zostały gruntownie przeprojektowane.

Pożar w 1837 roku sprawił, że Gaetano Genovese odbudował niemal cały pałac i ujednolicił jego wygląd. Po zjednoczeniu Włoch dynastia sabaudzka posiadała go aż do chwili, gdy Victor Emmanuel III przekazał go państwu w 1919 roku. Dziś w zachodniej części znajdują się Apartamenty Królewskie prezentowane jako muzeum, natomiast wschodnia część mieści Bibliotekę Narodową. Spójrz wzdłuż frontu pałacu, aby dostrzec skalę rezydencji zaprojektowanej po to, by robić wrażenie, a nie się ukrywać.