most Osobowicki, Wrocław

Most Osobowicki to dwuczłonowa przeprawa ukończona w 1897 roku, kiedy Wrocław przebudowywał swój system transportu rzecznego. Południowa część stanowi jedno przęsło nad kanałem prowadzącym do śluzy i portu rzecznego, podczas gdy północna część ma osiem przęseł. Wzdłuż tego północnego odcinka łuki z cegły klinkierowej prowadzą trasę zarówno nad Odrą, jak i nad jej równiną zalewową.

Wspierają je granitowe filary, a profilowane granitowe płyty wieńczą ceglane parapety. Most ten zastąpił drewnianą przeprawę około siedemset metrów w dół rzeki. Wcześniejszy most początkowo służył jako prywatny dojazd do cegielni na Osobowicach, a następnie w 1812 roku stał się publiczny.

Woźnice płacili jeden srebrny grosz, a piesi dwa fenigi; ta niewielka opłata dla pieszych nadała starej przeprawie jej niemiecki przydomek, Gröschelbrücke. Nową trasę wykonano szerszą, niż wymagał tego bieżący ruch, z myślą o powiększonym cmentarzu komunalnym oraz planowanych liniach tramwajowych i kolei wąskotorowej. Otwarto ją na początku grudnia 1897 roku.

Po Drugiej Wojnie Światowej usunięto jej ozdobne małe wieże, a wzdłuż parapetów zamocowano rurociągi. Most wpisano do rejestru zabytków piętnastego października 1976 roku.