Łazienki Królewskie, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Łazienki Królewskie to największy park Warszawy, pałacowo-ogrodowy krajobraz zajmujący siedemdziesiąt sześć hektarów w dzielnicy Downtown. Jego nazwa wywodzi się z ozdobnego pawilonu kąpielowego zbudowanego dla Stanisław Herakliusz Lubomirski w siedemnastym wieku. Król Stanisław August Poniatowski nabył posiadłość w tysiąc siedemset sześćdziesiątym czwartym roku i w kolejnych dziesięcioleciach przekształcił dawną łaźnię w Pałac na Wyspie.
Zwróć uwagę na Pałac na Wyspie: oryginalne barokowe łaźnie wciąż zachowały się w jego murach. Król uczynił z tego miejsca letnią rezydencję, przyjmując dyplomatów, uczonych i pisarzy; pałac gościł także jego słynne obiady czwartkowe. Tereny łączyły formalne planowanie ogrodów z bardziej naturalistycznymi scenami krajobrazowymi, stawami, pawilonami i amfiteatrem na świeżym powietrzu.
Podczas niemieckiej okupacji park był zamknięty dla polskich mieszkańców, a pałac spłonął pod koniec wojny. Przetrwał, został odrestaurowany, a kompleks stał się muzeum w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym roku. Pawie i rude wiewiórki dzielą dziś ten królewski krajobraz z ponad dziewięcioma tysiącami pięciuset drzew.
.jpg){kind=link}