Plac Zamkowy, Warszawa

Plac Zamkowy otwiera się przed Zamkiem Królewskim, a wschodnia fasada Zamku Królewskiego wyznacza krawędź Placu Zamkowego. Przestrzeń ta ukształtowała się między tysiąc osiemset osiemnastym a tysiąc osiemset dwudziestym pierwszym rokiem, gdy plan Jakuba Kubickiego doprowadził do usunięcia dawnych zabudowań gospodarczych zamku, Bramy Krakowskiej i kilku kamienic. Jej bruk nosi niezwykły ślad: pasy z cegły klinkierowej wyznaczają przebieg dawnych podwójnych murów obronnych.

Zauważ, jak ta szeroka, kanciasta przestrzeń skupia ulice, fasady i przechodzące tłumy na miejskiej scenie. Kolumna Zygmunta stanęła tutaj w tysiąc sześćset czterdziestym czwartym roku, zanim sam plac jeszcze istniał. Upamiętnia króla Zygmunta III Wazę i była najwcześniejszym w Polsce świeckim pomnikiem zbudowanym w formie kolumny.

Otaczające budynki zostały zniszczone w tysiąc dziewięćset trzydziestym dziewiątym roku, a następnie ponownie podczas powstania warszawskiego, po czym odbudowano je po wojnie w jednolitym stylu architektonicznym. Podczas powstania walczący zdobyli tutaj niemiecki transporter opancerzony i nazwali go „Starówka”. Było to także miejsce protestów i przemocy: wojska rosyjskie zabiły tutaj w kwietniu tysiąc osiemset sześćdziesiątego pierwszego roku ponad stu cywilów. Dziś Trakt Królewski rozpoczyna się na placu i prowadzi dalej ceremonialną oś Warszawy.