Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
To jest Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia, rzymskokatolicki kościół parafialny w dzielnicy Dąbie we Wrocławiu. Jego budowę rozpoczęto w tysiąc dziewięćset dziewiętnastym roku jako obiektu przeznaczonego wyłącznie do tymczasowego użytkowania; zaprojektował go Josef Ebers dla zakonu redemptorystów. Najbardziej niezwykły materiał pochodził z miejskiej katedry: budowniczowie ponownie wykorzystali drewno z rusztowań rozebranych podczas remontu wież katedry.
Ten praktyczny początek pomaga wyjaśnić charakter kościoła. Jest to trójnawowa bazylika o konstrukcji szachulcowej, z zakrystią i przedsionkiem wejściowym dobudowanymi do głównej bryły. Długi dach dwuspadowy jest zwieńczony w miejscu, gdzie spotykają się jego połacie, niewielką wieżyczką dzwonniczą, nadając temu skromnemu drewnianemu kościołowi wyraźny pionowy akcent.
Zauważ, jak pozornie tymczasowe rozwiązanie stało się trwałym elementem parafialnego krajobrazu. Kościół służy jako kościół parafialny od tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego pierwszego roku i należy do dekanatu Wrocław North Two, Sępolno, w Archidiecezji Wrocławskiej. Jest również chroniony jako nieruchomy zabytek dziedzictwa województwa dolnośląskiego. Jego wezwanie przywołuje Maryję jako pocieszycielkę strapionych — trafna nazwa dla kościoła wykonanego z odzyskanego drewna i użytkowanego przez ponad stulecie.
