Isola la Gaiola, Neapol

Gaiola to niewielka wyspa przybrzeżna z willą, położona w podwodnym parku Neapolu naprzeciwko Posillipo. Należy do wulkanicznego Archipelagu Kampanijskiego na Morzu Tyrreńskim i leży wystarczająco blisko stałego lądu, by można było do niej dopłynąć. Jej historia sięga starożytności: wyspa nosiła niegdyś nazwę Euplea i mieściła rzymską świątynię poświęconą Wenus.

Wybrzeże wokół Posillipo jest naznaczone zagłębieniami, a jedno z udokumentowanych wyjaśnień łączy nazwę wyspy z łacińskim słowem oznaczającym małą jaskinię, które przeszło do miejscowej mowy. W XVII wieku wyspę pokrywały ruiny rzymskich zakładów, a później służyła jako bateria obronna Zatoki. Niezwykłe połączenie ze stałym lądem stworzył inżynier morski Nelson Foley, który zbudował jednoosobowe krzesełko linowe między wyspą a brzegiem.

Jak głosi miejscowa legenda, Gaiola jest przeklęta; ta reputacja narosła wskutek śmierci, samobójstw, finansowej ruiny i innych nieszczęść związanych z kilkoma właścicielami. Dziś wyspa jest własnością publiczną w obrębie chronionego rezerwatu morskiego, a prace naukowe prowadzone są za pośrednictwem centrum badawczego Gaiola. Willa i otaczające ją morze niosą to samo uderzające napięcie: piękno na powierzchni, a pod nią życie archeologiczne i przyrodnicze.