Harry's Bar, Wenecja

Harry’s Bar to restauracja przy Calle Vallaresso 1323, wciąż związana z firmą Cipriani. Jej historia zaczyna się od niezwykłego aktu hojności: Giuseppe Cipriani pożyczył Harry’emu Pickeringowi 10 000 lirów, gdy młody Amerykanin został bez pieniędzy, a Pickering wrócił dwa lata później z 50 000 lirów, zapewniając środki na otwarcie tego baru. Harry’s Bar otwarto w 1931 roku, a jego nazwa upamiętnia Pickeringa.

Lokal jest szczególnie znany z dwóch dzieł, które zdobyły sławę daleko poza Wenecją: koktajlu Bellini i carpaccio. Giuseppe Cipriani opracował Bellini w 1948 roku z wina musującego i purée z białych brzoskwiń. W 1950 roku stworzył carpaccio jako cienkie plastry surowej wołowiny ułożone z sosem własnego pomysłu.

Danie zawdzięcza swoją nazwę Vittore Carpaccio, którego obrazy były wówczas wystawiane w Wenecji. Ernest Hemingway stał się stałym bywalcem zimą między 1949 a 1950 rokiem, z zarezerwowanym dla niego stolikiem, i wielokrotnie wspominał o barze w swojej powieści Across the River and into the Trees. W 2001 roku restauracja została uznana przez włoskie Ministerstwo Kultury za zabytek narodowy. To, co widzisz, to działająca restauracja o niezwykle wpływowym miejscu w historii kulinariów.