Giardini Napoleonici, Wenecja
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Giardini Napoleonici to publiczny park, którego najbardziej charakterystyczną cechą jest jego rola jako miejsca organizacji Biennale w Wenecji. W 1807 roku Napoleon nakazał przekształcić znajdujące się tutaj bagna w ogrody publiczne, a Giannantonio Selva kierował ich projektem. Prace trwały od 1808 do 1812 roku, a ogrody otwarto dla publiczności 20 sierpnia 1810 roku.
Podążając ścieżkami, można zobaczyć, jak park łączy roślinność z budynkami wystawowymi poświęconymi różnym narodom. Teren Biennale obejmuje 30 stałych pawilonów, a ogrody mają również oddzielną część publiczną. Kilka pawilonów stworzyli ważni architekci modernistyczni: pawilon fiński jest autorstwa Alvara Aalto, pawilon austriacki — Josefa Hoffmanna, a pawilon holenderski — Gerrita Thomasa Rietvelda.
Carlo Scarpa zaprojektował kasę biletową, a także stworzył ogród rzeźb wewnątrz Pawilonu Centralnego. W pobliżu wejścia poszukaj pomnika Giuseppe Garibaldiego, wykonanego przez Augusta Benvenutiego w 1885 roku. Inne pomniki upamiętniają między innymi Richarda Wagnera, Giosuè Carducciego i Riccarda Selvatico, burmistrza, który promował Biennale. Park jest również znany z kotów, które swobodnie przemierzają jego ścieżki, nadając temu ważnemu miejscu sztuki wyraźnie nieformalny charakter.
