Galleria Borbonica, Neapol

Galleria Borbonica jest podziemnym przejściem pod Pizzofalcone, zbudowanym w celu połączenia Pałacu Królewskiego w Naples z koszarami wojskowymi. Jego cel był praktyczny i polityczny: Ferdinand II zlecił Errico Alvino stworzenie szybkiej trasy dla wojsk, a zarazem zapewnienie dworowi królewskiemu drogi ucieczki podczas niepokojów. Planowana trasa została zaprojektowana z dwoma jezdniami i dwoma chodnikami, lecz prace nigdy nie dotarły do zamierzonego wschodniego wylotu.

Budowę rozpoczęto w 1853 roku, a tunel otwarto w 1855 roku, gdy Alvino przeprowadził go przez czynne cysterny wodne za pomocą podziemnych mostów. Przejście napotkało również starsze kanały połączone z akweduktem Carmignano, zbudowanym w latach 1627–1629. Podczas Second World War przestrzenie te stały się schronem przeciwlotniczym, wyposażonym w elektryczność, prycze, przybory kuchenne i latryny dla ludzi, którzy mogli pozostawać pod ziemią przez wiele dni.

Dziś warstwy opuszczenia tunelu są częścią tego, co można tu zobaczyć: zabytkowe samochody i motocykle, sterty odzyskanych gruzów oraz fragmenty faszystowskiego pomnika poświęconego Aurelio Padovani. Obiekt ponownie udostępniono publiczności w 2010 roku, po tym jak wolontariusze oczyścili zasypane przestrzenie.