Galerie Vivienne, Paryż

Galerie Vivienne to zadaszone przejście, którego elegancki szklany dach osłania wąskie, bogato zdobione wnętrze. Rozciąga się na 176 metrów i ma 3 metry szerokości, łącząc wejścia przy Rue des Petits-Champs, Rue de la Banque i Rue Vivienne. Spójrz na mozaiki posadzkowe: ich powtarzające się geometryczne kształty tworzą powściągliwy rytm, podczas gdy otaczająca dekoracja przekształca handel w temat wizualny.

François-Jacques Delannoy zaprojektował tę przestrzeń w neoklasycystycznym stylu pompejańskim, z malowidłami, rzeźbą i przeszkloną rotundą zwieńczoną półkulistą szklaną kopułą. Wykonanie mozaiki jest sygnowane przez Giandomenico Facchina i Mazzioli. Marchoux, prezes Izby Notarialnej, zlecił budowę przejścia w 1823 roku, według planów Delannoy.

Przejście otwarto w 1826 roku pod nazwą Marchoux i wkrótce stało się Galerie Vivienne. W jego sklepach niegdyś znajdowali się krawcy, szewcy, handlarz winem, restauracja, księgarz i cukiernik. Monumentalne schody pod numerem 13 prowadziły do dawnego domu Eugène François Vidocq, byłego skazańca, który został szefem jednostki policyjnej złożonej z byłych przestępców.

Sklepy z modą i wystrojem wnętrz później ożywiły galerię, a Jean Paul Gaultier i Yuki Torii pojawili się w 1986 roku. Przejście pozostaje miejscem, w którym pod szkłem spotykają się handel, teatr i architektoniczny ornament.