Église Saint-Sulpice, Paryż

Église Saint-Sulpice to katolicki kościół parafialny, którego nazwa oddaje cześć Sulpice the Pious. Jego budowa rozpoczęła się w 1646 roku, a nad kształtem budowli pracowało kilku architektów, w tym Louis Le Vau, Daniel Gittard, Gilles-Marie Oppenord i Giovanni Niccolò Servandoni. Kościół należy do tradycji barokowej i jest chroniony jako zabytek historyczny.

Najbardziej nieoczekiwanym elementem jest znajdujący się wewnątrz instrument astronomiczny. Wąski mosiężny pas przecina posadzkę transeptu, biegnie w górę po białym marmurowym obelisku i otrzymuje promień słońca wpadający przez niewielki otwór w wysoko umieszczonym oknie. To gnomon: jasna plama przesuwa się wraz z porami roku, docierając do obelisku zimą.

Jean-Baptiste Languet de Gergy zlecił jego wykonanie w XVIII wieku, aby pomóc w ustaleniu daty Wielkanocy. Pierre Charles Le Monnier wykorzystał później tę linię do długoterminowych obserwacji Słońca, mierząc stopniową zmianę nachylenia osi Ziemi. Wbrew słynnemu fikcyjnemu twierdzeniu ta linia nie jest południkiem Paryża; ten przebiega kilkaset metrów na wschód przez Obserwatorium.

W kościele znajdują się także malowidła ścienne autorstwa Eugène Delacroix. Poszukajcie inkrustowanej linii przecinającej posadzkę i łączącej się z obeliskiem: tutaj światło słoneczne zamienia kościół w precyzyjny instrument.