Cimitero Monumentale, Mediolan
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Cimitero Monumentale to cmentarz słynący z bogactwa artystycznych grobowców i pomników. Carlo Maciachini zaprojektował go w stylu architettura eclettica, łącząc formy nawiązujące do architektury bizantyjskiej, gotyckiej i romańskiej. Projekt połączył miejsca pochówku, które były rozproszone wokół Mediolanu, a cmentarz otwarto w 1866 roku.
Jego wejściem jest Famedio, monumentalna sala z marmuru i kamienia, w której znajduje się grobowiec Alessandro Manzoniego. Poza nim można znaleźć wśród dzieł sepulkralnych świątynie w stylu greckim, wyszukane obeliski oraz pomniejszoną wersję Kolumny Trajana. Reprezentowani są tu między innymi rzeźbiarze i projektanci Adolfo Wildt, Giò Ponti, Arturo Martini, Lucio Fontana, Medardo Rosso, Giacomo Manzù i Giò Pomodoro.
Na terenie znajduje się również Świątynia Krematorium, otwarta w 1876 roku jako pierwsze krematorium w świecie zachodnim; pozostawała w użyciu do 1992 roku, a obecnie służy jako kolumbarium. W części żydowskiej Carlo Maciachini zaprojektował teren, który otwarto w 1872 roku. Wzdłuż alejek znajdują się rodzinne kaplice grobowe, kolumbaria, ossuaria i pomniki, w tym miejsca pamięci poświęcone osobom zamordowanym w nazistowskich obozach koncentracyjnych. To cmentarz pomyślany jako muzeum na świeżym powietrzu, gdzie architektura i pamięć zajmują tę samą przestrzeń.
