Chiesa di Santa Maria delle Grazie, Mediolan
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Santa Maria delle Grazie to kościół połączony z dominikańskim klasztorem, a w jego refektarzu znajduje się malowidło ścienne Leonarda da Vinci „Ostatnia Wieczerza”. Kompleks jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, ale jego historia sięga dalej niż to słynne malowidło: książę Francesco I Sforza zlecił budowę klasztoru i kościoła, wzniesionych obok wcześniejszej kaplicy poświęconej Maryi. Guiniforte Solari kierował budową klasztoru, kończąc ją do 1469 roku.
Później Ludovico Sforza przekształcił krużganek i apsydę z myślą o rodzinnym miejscu pochówku; jego żona Beatrice została tu pochowana w 1497 roku. Apsyda jest związana z Donato Bramante, którego nazwisko widnieje na marmurowym elemencie dostarczonym do kościoła w 1494 roku, choć zakres jego prac pozostaje przedmiotem sporu. Bramante przypisuje się również autorstwo Starej Zakrystii, obecnie wykorzystywanej przez Dominikańskie Centrum Kultury do organizacji konferencji, koncertów i wystaw.
Najbardziej zdumiewający rozdział nastąpił podczas alianckiego bombardowania 15 sierpnia 1943 roku. Znaczna część refektarza zawaliła się, jednak ściana z „Ostatnią Wieczerzą” przetrwała, ponieważ była chroniona workami z piaskiem. Restauracja przeprowadzona w latach 1978–1999 objęła zarówno malowidło, jak i otaczające je pomieszczenie, pomagając zachować dzieło Leonarda dla przyszłych pokoleń.
