Biblioteca Ambrosiana, Mediolan
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Biblioteca Ambrosiana to historyczna biblioteka, która łączy także galerię sztuki, czyniąc ten budynek miejscem spotkań książek, rękopisów i obrazów. Jej nazwa upamiętnia Ambrożego, patrona Mediolanu, a kardynał Federico Borromeo założył ją w 1609 roku, po wysłaniu agentów po całej Europie Zachodniej, do Grecji i Syrii w poszukiwaniu rękopisów i drukowanych dzieł. Rozmach tych ambicji robi wrażenie: pierwotna kolekcja obejmowała około 15,000 rękopisów i dwukrotnie większą liczbę drukowanych książek.
Wśród jej słynnych nabytków znajduje się Ilias Picta, starożytny ilustrowany rękopis pozyskany za pośrednictwem biblioteki padewskiego kolekcjonera Vincenzo Pinellego. Kolekcja ta zawierała ponad 800 rękopisów, zapakowanych w 70 skrzyń, gdy transportowano je do Mediolanu. W planowaniu budynku uczestniczyli Francesco Maria Richini, Fabio Mangone i Giacomo Moraglia.
Sala Federiciana została zaprojektowana jako duża sala czytelniana, z książkami ułożonymi wzdłuż ścian oraz portretami autorów i artystów nad półkami. Dwa wielkie półkoliste okna oświetlają pomieszczenie. Biblioteka udostępniła swoją czytelnię publiczności 8 grudnia 1609 roku, stając się jedną z najwcześniejszych bibliotek publicznych w Europie. W ramach tej samej instytucji Pinacoteca przechowuje dzieła, w tym Portret muzyka Leonarda, Kosz owoców Caravaggia oraz karton Rafaela do Szkoły Ateńskiej.
