Wyspa Słodowa, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Wyspa Słodowa to mała wyspa na Odrze, na terenie Starego Miasta we Wrocławiu. Spacerując jej nadrzecznymi ścieżkami, można odnieść wrażenie, że wąskie kanały i kładki dla pieszych tworzą fragment miasta oddzielony wodą. Przez stulecia wyspa należała do zakonu św. Klary, zanim w XVIII wieku przeszła na własność miasta.
Jej nazwa przypomina o słodowniach, które działały tutaj od XV wieku. Młyny św. Klary stały niegdyś przy tych kanałach: klaryski zbudowały młyn w 1242 roku, a w 1275 roku powstał młyn franciszkański. Podczas oblężenia Wrocławia zniszczono niemal wszystkie budynki na wyspie.
Ocalałe młyny przetrwały do 1975 roku, kiedy saperzy je zburzyli, wywołując silny protest społeczny. Później ten teren pozostawał w dużej mierze niezagospodarowany przez niemal ćwierć wieku. Dziś otwarta przestrzeń stała się miejscem spotkań studentów oraz plenerową sceną koncertów, warsztatów i przedstawień.
Wyspa jest także jedynym miejscem w centrum miasta, gdzie dozwolone jest publiczne spożywanie alkoholu. Warto zwrócić uwagę na XIX-wieczną kamienicę: jest ona obecnie jedynym budynkiem na wyspie, w ostatnich latach przekształconym na potrzeby usług. Wyspa Słodowa to mała wyspa na Odrze na Starym Mieście we Wrocławiu, związana ze średniowieczną tradycją młynarską miasta.
Wojna zniszczyła niemal wszystkie jej budynki, a późniejsze wyburzenie Młynów św. Klary wywołało protest społeczny. Dziś odbywają się tu spotkania studentów i plenerowe wydarzenia kulturalne.
