Dworzec Wrocław Nadodrze, Wrocław

Wrocław Nadodrze to długa, ceglana stacja kolejowa obok placu Staszica, której centralny blok wejściowy wysunięto przed lico pod łukowym podcieniem. Budynek ma sto dziewięćdziesiąt metrów długości, został zaprojektowany przez Hermann Grapow i oddany do użytku dwudziestego ósmego maja tysiąc osiemset sześćdziesiątego ósmego roku. Pierwsze pociągi kursowały stąd do Oleśnica przez Psie Pole; do listopada tego roku uruchomiono całą trasę do Fosowskie.

Stacja początkowo nosiła niemiecką nazwę oznaczającą stację Bramy Prawobrzeżnej Odry, a następnie stała się znana jako Breslau Odertor. Po Second World War była to pierwsza stacja Wrocław, która w lipcu tysiąc dziewięćset czterdziestego piątego roku mogła przyjmować pociągi przyjeżdżające ze wschodu. Była także punktem początkowym pierwszej odtworzonej linii tramwajowej w mieście, łączącej tę stację z Biskupin; to połączenie nadal biegnie niemal tą samą trasą.

Zwróć uwagę na wysoką centralną część fasady: wznosi się ona o jedną kondygnację ponad resztę trzykondygnacyjnego budynku. Dziś Nadodrze pozostaje kluczowym przystankiem w Lower Silesian Metropolitan Railway, wykorzystywanym zarówno do lokalnych podróży po mieście, jak i przez pociągi regionalne oraz dalekobieżne.