Torre de Belém, Lizbona

Torre de Belém to ufortyfikowana wieża w Lizbonie, zbudowana zarówno jako twierdza obronna, jak i ceremonialne wejście dla podróżujących drogą morską. Jej budowa rozpoczęła się w 1515 roku, a Francisco de Arruda zaprojektował ją w stylu manuelińskim. Wieża jest wykonana z wapienia lioz i łączy bastion z czterokondygnacyjną wieżą o wysokości około 30 metrów.

Spójrz na zaokrąglone formy bastionu oraz wyrzeźbione emblematy heraldyczne umieszczone w konstrukcji. Dekoracja obejmuje herb Portugalii i krzyże związane z Zakonem Chrystusa, nadając budowli wojskowej wyraźnie narodowy charakter. Ta fortyfikacja niegdyś stała otoczona wodami Tagu; z czasem linia brzegowa do niej dotarła i została połączona ze stałym lądem.

Jej rola zmieniła się wraz z rozwojem działań wojennych: komory magazynowe stały się więzieniami, a wieża później służyła jako urząd celny, stacja sygnalizacyjna i latarnia morska. Wewnątrz cztery poziomy mieszczą Pokój Gubernatora, Pokój Królów, komnatę audiencyjną oraz kaplicę ze sklepieniami pochodzącymi z XVI wieku. Wraz z Klasztorem Hieronimitów jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO od 1983 roku, a w 2007 roku została wybrana jako jeden z Siedmiu Cudów Portugalii. Rezultatem jest rzadkie połączenie twierdzy, ceremonialnej bramy i rzeźbionej kamiennej ornamentyki.