Smok Wawelski, Kraków
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Smok Wawelski to brązowa rzeźba smoka obok wyjścia ze Smoczej Jamy, u stóp Wzgórza Wawelskiego. Usytuowana na wapiennym głazie nad Wisłą, ta sześciometrowa figura przemienia dawnego krakowskiego potwora w bardzo fizyczną obecność. Rzeźbiarz Bronisław Chromy ukończył ją w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym dziewiątym roku, a ustawiono ją tutaj w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym drugim roku.
Wczesny plan zakładał umieszczenie smoka częściowo w rzece, ale niesione przez nurt odłamki gromadziłyby się na nim, więc jego domem został zamiast tego nadrzeczny głaz. Zwróć uwagę na otwartą paszczę smoka: wiosną tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego trzeciego roku Feliks Prochownik zainstalował wewnątrz mechanizm gazowo-elektryczny, który pozwala mu ziać ogniem. Ogień zasilany jest gazem ziemnym, a wysyłane SMS-y mogą go uruchomić.
Według krakowskiej legendy stworzenie mieszkało w jaskini pod Wawelem i pożerało mieszkańców miasta. Szewc imieniem Skuba pokonał je jagnięciem wypełnionym siarką; smok wypił potem tyle wody z Wisły, że pękł. Najstarsza zachowana wersja pisemna, pochodząca z XII wieku, przypisuje zwycięstwo zamiast tego Krakusowi II i Lechowi II, synom Kraka.
