Pomnik Obrońców Poczty Polskiej, Gdańsk

Przed tobą wznosi się Pomnik Obrońców Poczty Polskiej, upamiętniający tych, którzy bronili Poczty Polskiej pierwszego września tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku. Jego stalowa, nierdzewna rzeźba przedstawia upadającego listonosza, któremu Nike, starożytna bogini zwycięstwa, podaje karabin; z rozpiętej torby pocztowej wysypują się listy. Podążaj wzrokiem za szerokim, falistym metalem wokół postaci: gołębie wieńczą kompozycję, przeciwstawiając obrazy pokoju przemocy, którą pomnik upamiętnia.

Poczta była polskim terytorium w obrębie Wolnego Miasta Danzig. Niemieckie siły odcięły jej telefon i prąd, zanim tego ranka rozpoczęły atak. W środku znajdowało się pięćdziesiąt sześć osób, w tym pracownicy poczty, posiłki oraz rodzina dozorcy.

Przez około piętnaście godzin stawiali opór policji, formacjom nazistowskim, pojazdom opancerzonym, artylerii, materiałom wybuchowym i ogniowi. Po kapitulacji niemal każdy obrońca, który nie zdołał uciec, został skazany na śmierć; egzekucje odbyły się piątego października. Pomnik odsłonięto tutaj w czterdziestą rocznicę wybuchu wojny; został sfinansowany przez Pocztę Polską i zaprojektowany przez Krystynę Hajdo-Kućmę, a głównym projektantem był Wincenty Kućma. Nadaje zwykłej torbie pocztowej rangę pomnika pola bitwy.