Bazylika Konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Gdańsk
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Przed Tobą wznosi się Bazylika Mariacka, katolicka konkatedra Gdańska, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Miejscowi znają ją jako Koronę Gdańska. Pozwól, by ogromna ceglana bryła ukazała się w pełni: jej masywna dzwonnica i delikatne narożne wieżyczki sprawiają, że kościół ten jest charakterystycznym elementem panoramy miasta.
Budowę rozpoczęto w roku tysiąc trzysta czterdziestym trzecim, a ukończono ją w roku tysiąc pięćset drugim. Od roku tysiąc trzysta siedemdziesiątego dziewiątego pracami nad kościołem, który teraz widzisz przed sobą, kierował mistrz murarski Henryk Ungeradin. Jego ceglana odmiana gotyku należy do północnej tradycji średniowiecznej, która wznosiła ambitne kościoły z cegły, a nie z kamienia.
Jest to jeden z największych ceglanych kościołów, jakie kiedykolwiek zbudowano, mogący pomieścić ponad dwadzieścia pięć tysięcy osób. Wewnątrz zachowały się średniowieczne dzieła oraz późniejsza sztuka memorialna, czyniąc tę ogromną przestrzeń zarówno skarbcem, jak i miejscem kultu. Bazylika nosi również ślady podzielonej religijnej przeszłości Gdańska.
W czasie reformacji zakorzenił się tu kult luterański, a przez pewien czas kościół służył zarówno wspólnotom katolickim, jak i luterańskim. Podczas wojennej bitwy o Gdańsk ogień strawił drewniane konstrukcje dachu, a znaczna część sklepień się zawaliła. Znajomy kształt budowli przetrwał, a po wojnie powrócił kult katolicki.
