Plac Bohaterów Getta Warszawskiego, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Pomnik Bohaterów Getta wznosi się tutaj jako upamiętnienie powstania w getcie warszawskim z tysiąc dziewięćset czterdziestego trzeciego roku. Teren ten znajdował się w obrębie dawnego getta i był świadkiem pierwszego zbrojnego starcia powstania. Jego oprawę architektoniczną zaprojektował Leon Suzin, a ukończony pomnik odsłonięto dziewiętnastego kwietnia tysiąc dziewięćset czterdziestego ósmego roku.
Podążaj wzdłuż wielkiej kamiennej bryły, śledząc jej powierzchnię. Na zachodniej stronie płaskorzeźba Nathana Rapoporta, Walka, przedstawia żydowskich powstańców niosących butelki z benzyną, pistolety i granaty; młoda kobieta trzyma dziecko, a płomienie przywołują getto podpalone przez Niemców. Wschodnia płaskorzeźba, Marsz ku zagładzie, ukazuje ci żydowskie kobiety, dzieci i osoby starsze pędzone na śmierć; niemieckie hełmy wskazują sprawców.
Sam kamień niesie w sobie gorzkie odwrócenie: Albert Speer zamówił go w tysiąc dziewięćset czterdziestym drugim roku z przeznaczeniem na nazistowskie pomniki zwycięstwa, lecz po wojnie żydowskie organizacje w Szwecji kupiły niewykorzystany materiał. U podstawy pary siedmioramiennych menor służą jako lampy ceremonialne. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym roku kanclerz RFN Willy Brandt ukląkł na tych stopniach po złożeniu wieńca — był to gest skruchy za niemieckie zbrodnie przeciwko narodowi żydowskiemu.
