Kerameikos, Ateny

Kerameikos to obszar archeologiczny, gdzie dzielnica garncarzy Aten stykała się z dużym cmentarzem położonym na zewnątrz i wewnątrz starożytnych murów. Jego nazwa pochodzi od garncarzy, którzy pracowali z gliną niesioną przez Eridanos, a angielskie słowo “ceramic” zachowuje to powiązanie. Cmentarz został uporządkowany około 1200 p.n.e., po tym jak podmokły teren służył już pochówkom co najmniej od 3. tysiąclecia p.n.e.

Podążaj wzrokiem wzdłuż szeregu pomników nagrobnych: niegdyś wyznaczały one Świętą Drogę, trasę z Aten w kierunku Eleusis. Mur miejski przekształcił ten krajobraz w 478 p.n.e., włączając wcześniejsze rzeźby grobowe i tworząc Bramę Dipylon oraz Bramę Świętą. W państwowych pochówkach w pobliżu Dipylonu znaleźli się Perykles i Klejstenes.

W Kerameikos znajdował się również Pompejon, gdzie przygotowywano procesję panateńską i rozdawano mięso ofiarne. Najbardziej wstrząsającego odkrycia dokonano podczas budowy metra: jama grobowa o wymiarach 6.5 metra na 1.6 metra zawierała szczątki 89 osób, w tym ośmiorga dzieci. Ceramika datuje ten pochówek na okres między 430 a 426 p.n.e., łącząc go z zarazą, która dotknęła Ateny. Ciała układano z coraz mniejszą starannością w kolejnych warstwach, zmieniając ten cichy cmentarz w bezpośredni dowód miasta znajdującego się pod skrajną presją.