Plac Wolności, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Wolności to rozległy plac i park biegnący wzdłuż południowego odcinka Fosy Miejskiej Wrocławia, między ulicami Świdnicką i Krupniczą. Jego nazwa oddaje hołd wolności, lecz ten otwarty teren był początkowo placem ćwiczeń wojskowych obok pruskiego pałacu królewskiego. Po zwycięstwie Napoleona nad Prusami nakazano zburzyć mury miejskie między 1810 a 1812 rokiem, a ich miejsce zajęła promenada.
Powiększony plac nadal gościł parady i ważne uroczystości publiczne; pałac rozbudowano, aby król mógł oglądać pokazy wojskowe ze swojej sypialni i gabinetu. Ta przestrzeń była także świadkiem mroczniejszych zgromadzeń. 10 maja 1933 roku wykorzystano ją podczas nazistowskiej kampanii palenia książek.
Po Drugiej Wojnie Światowej przez plac przebiegała tymczasowa linia kolejowa, wywożąca gruzy i cegły ze zniszczonego miasta. Przy grubych szklanych panelach osadzonych w nawierzchni można zobaczyć, jak to miejsce zachowuje blisko swoje starsze warstwy. Archeolodzy odkryli pod placem XIV-wieczne baszty łupinowe; są one udostępnione do oglądania pod szkłem, podczas gdy czerwone płyty nawierzchni wyznaczają pogrzebany przebieg dawnego muru obronnego. W pobliżu Narodowe Forum Muzyki, ukończone w 2015 roku, zapewniło pod Placem Wolności sale koncertowe, przestrzeń wystawienniczą i duży podziemny parking.
