Plac Teatralny, Warszawa

Plac Teatralny to ważny plac w warszawskiej dzielnicy Śródmieście, rozciągający się od Teatru Wielkiego w kierunku ulicy Senatorskiej. Teatr Wielki jest jednym z punktów orientacyjnych placu. Zwróć uwagę, jak jego ogromna fasada nadaje temu miejscu formalny, obywatelski charakter.

Wcześniejszy plac wytyczono w tysiąc osiemset osiemnastym roku, a Teatr Wielki wznoszono w latach od tysiąc osiemset dwudziestego piątego do tysiąc osiemset trzydziestego drugiego. Gdy urzędy miejskie przeniosły się do pałacu Jabłonowskich, miejsce to stało się ośrodkiem życia miasta. Odbywały się tu także patriotyczne zgromadzenia podczas powstania styczniowego i rewolucji tysiąc dziewięćset pięć.

We wrześniu tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku w pałacu Jabłonowskich mieściła się warszawska centrala obrony cywilnej. Podczas powstania warszawskiego klasztor, pałac Jabłonowskich i pałac Blanka służyły jako polskie punkty oporu, bronione głównie przez batalion Kilińskiego. Wojna zniszczyła teatr, pomnik Bogusławskiego i znaczną część północnej pierzei, podczas gdy pałac Blanka przetrwał ze stosunkowo niewielkimi zniszczeniami.

Odbudowany charakter placu jest częścią jego historii: pałac Jabłonowskich oraz kościół Świętych Alberta i Andrzeja zostały odbudowane w latach dziewięćdziesiątych. Niech otaczające fasady i fronton teatru przywodzą na myśl Warszawę wielokrotnie odbudowywaną po katastrofie.