Plac Solny, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Solny to średniowieczny plac targowy obok wrocławskiego Rynku, przestrzeń towarzysząca, która powstała w wyniku odbudowy miasta po najeździe Mongołów. Jego nazwa pochodzi od soli, niegdyś na tyle cennej, że określała przeznaczenie całego tego placu. Otwarta, wybrukowana przestrzeń wciąż tętni życiem dzięki działającemu od dawna targowi kwiatowemu; przyjrzyj się zmieniającym się fakturom kwiatów, papieru do pakowania i wiader na tle fasad.
Smukła Mała Iglica wyrasta z bruku jako falujący, zwężający się ku górze obelisk, zaprojektowany przez Adama Wyspiańskiego w 1996 roku. Stoi w miejscu, w którym od 1827 roku znajdował się pomnik feldmarszałka Blüchera. Ten wcześniejszy pomnik nadał placowi nazwę Blücherplatz; po wojnie powróciła historyczna polska nazwa, a pomnik usunięto.
Otaczające domy wiążą się ze skomplikowaną historią odbudowy. Zniszczenia wojenne lub poważne uszkodzenia dotknęły znaczną część dziewiętnastowiecznej zabudowy pierzejowej, a odbudowa nastąpiła w 1960 i 1961 roku, głównie w stylu neobarokowym: będącym echem wystawnej, teatralnej architektury wcześniejszej epoki. Wzdłuż południowej pierzei Stara Giełda jest klasycystycznym budynkiem z początku dziewiętnastego wieku. Plac Solny wciąż się zmienia, jednak jego podstawowa funkcja pozostaje cudownie prosta: to targowisko ukształtowane przez sól, handel i kwiaty.
