
plac Powstańców Wielkopolskich, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Powstańców Wielkopolskich to plac miejski, którego nazwa upamiętnia Powstanie Wielkopolskie. Jego zarys jest zbliżony do trapezu i łączy osiedla Nadodrze i Kleczków, położone w dwóch dzielnicach miasta. Teren ten stał się częścią Wrocławia w 1808 roku.
Następnie, w 1868 roku, budowa Kolei Prawobrzeżnej Odry doprowadziła do powstania w tej okolicy stacji Wrocław Nadodrze i ukształtowała plac, który widzisz dzisiaj. Linia kolejowa biegnie wzdłuż jego północnej krawędzi, za wiaduktem nad ulicą Trzebnicką, podczas gdy stacja zajmuje północno-zachodni narożnik. Tory tramwajowe okrążają centralny kwartał i rozchodzą się wzdłuż kilku ulic, czyniąc to miejsce ważnym węzłem przesiadkowym, a zarazem przestrzenią publiczną.
Wzdłuż południowej i południowo-zachodniej strony kamienice z końca XIX wieku zachowują gęsty miejski charakter, ukształtowany wokół połączenia kolejowego. Przy wschodniej pierzei stoi dawny kompleks przytułku Fundacji Claassena, zbudowany między 1848 a 1852 rokiem i później rozbudowany; po II wojnie światowej stał się szpitalem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Zarówno jego budynki, jak i park są chronionymi zabytkami.



