Plac Powstańców Warszawy, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Plac Powstańców Warszawy to plac rozciągający się na skraju wrocławskiego Starego Miasta, w dzielnicy niegdyś zwanej Nowym Miastem. To wyjątkowo skondensowany fragment miasta: stojący obok dawny budynek Starej Rejencji mieści obecnie Muzeum Narodowe, podczas gdy Nowa Rejencja jest siedzibą Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. Teren ten powstał jako pas ziemi ujęty między Odrą a Oławą, gdy Oława wciąż zasilała miejską fosę.
Fortyfikacje Nowego Miasta wyznaczały jego zachodnią granicę, aż do ich rozbiórki w 1807 roku. Ich usunięcie stworzyło miejsce dla Promenady Staromiejskiej, która biegnie dalej przez dzisiejszy Park Juliusza Słowackiego; Wzgórze Polskie zajmuje miejsce dawnego Bastionu i Bramy Ceglarzy. Pod koniec XIX wieku obszar ten ponownie przekształcono.
Ujście Oławy przeniesiono w 1876 roku, a jej dawne koryto zasypano, pozostawiając Zatokę Gondol jako pozostałość. Stara Rejencja powstała między 1883 a 1886 rokiem jako biura i mieszkania dla władz regionalnych. Nowa Rejencja powstała następnie w latach 1936–1939, według projektu Felix Bräuler i kilku współpracowników.
Plac wielokrotnie zmieniał nazwę. Obecną nazwę, upamiętniającą powstańców warszawskich, nosi od 7 sierpnia 1957 roku.
.jpg){kind=link}