Plac Icchaka Lejba Pereca, Wrocław

Plac Icchaka Lejba Pereca to niewielki, z grubsza trójkątny plac na Gajowicach, z terenem zielonym i placem zabaw pośrodku. Jego nazwa upamiętnia Icchoka Lejba Pereca, polsko-żydowskiego pisarza, który stał się klasykiem literatury jidysz i hebrajskiej. Plac po raz pierwszy pojawił się na mapie planistycznej w 1895, został wytyczony w 1903, a do 1910 zyskał otaczającą go zabudowę kamieniczną.

Zwróć uwagę na starsze fasady mieszkalne wzdłuż północnej i wschodniej krawędzi: niewielka część tej pierwotnej zabudowy ulicznej przetrwała. Za pierzeją pod numerem trzy między 1907 a 1909 wybudowano żydowski sierociniec, zaprojektowany przez Paul i Richard Ehrlich; mieścił się w nim także dom modlitwy. Od 1921 działała tam żydowska szkoła, a budynek później stał się szkołą podstawową imienia Sholem Aleichem, zanim w 1998 założono tam Szkołę Lauder Etz-Chaim.

Wojna poważnie zniszczyła plac, a dzielnicę odbudowano w latach 1960. Wieżowiec na rogu Żelazna i Pereca pochodzi z 1964. W latach 1980 obszar ten stał się miejscem demonstracji i starć z milicją; ludzie nazywali go „Gaz plac” od gazu łzawiącego używanego do rozpędzania tłumów.