Parque de María Luisa, Sewilla
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Park Marii Luizy jest główną publiczną przestrzenią zieloną Sewilli, rozciągającą się wzdłuż rzeki Guadalquivir. Jego tereny zaczęły jako prywatne ogrody należące do Pałacu San Telmo, dopóki infantka Luisa Fernanda nie przekazała znacznej ich części miastu w 1893 roku do użytku publicznego. Ogród, który widzisz dzisiaj, ukształtował się dzięki pracy Jean-Claude Nicolasa Forestiera, który przeprojektowywał go od 1911 roku, podczas gdy Aníbal González później kierował budową obiektów na Wystawę Ibero-Amerykańską w 1929 roku.
Spójrz w stronę wyłożonych kafelkami fontann i stawów: woda, ocienione alejki, pawilony, mury, ławki i porośnięte winoroślą altany tworzą ciąg kameralnych przestrzeni ogrodowych. Park pełni również funkcję ogrodu botanicznego, łącząc lokalne i wprowadzone gatunki roślin z tablicami edukacyjnymi. W jego stawach i fontannach żyją kaczki i łabędzie, podczas gdy gołębie gromadzą się wokół Plaza de América, a papużki żyją wśród drzew parku.
Na skraju parku Plaza de España zakrzywia się wokół monumentalnej otwartej przestrzeni, z wyłożonymi kafelkami niszami poświęconymi prowincjom Hiszpanii. Fontanna Lwów to kolejny charakterystyczny element: cztery kamienne lwy trzymają tarcze i kierują wodę do ośmiobocznej niecki. Lwy ustawiono w 1928 roku, po aktach wandalizmu zastąpiono je kopiami w 1957 roku, a w 1992 roku odrestaurowano.
