Museo Palacio de Lebrija, Sewilla

Museo Palacio de Lebrija to dom-muzeum, którego najbardziej zaskakująca cecha znajduje się pod stopami: rzymskie mozaiki pokrywają niemal całą parterową kondygnację. Pałac zaczął jako rezydencja szlachecka w piętnastym wieku, a jego fasada powstała w szesnastym; późniejsi właściciele przebudowywali go i powiększali od osiemnastego do dwudziestego wieku. W 1901 roku Regla Manjón Mergelina, hrabina Lebrija, nabyła posiadłość i przekształciła ją zgodnie ze swoją pasją do archeologii.

Umieściła w niej znaleziska z własnych wykopalisk obok antyków pozyskanych od innych archeologów. Na centralnym dziedzińcu mozaika Pana przedstawia boga grającego na flecie dla Galatei. Wokół niego znajdują się sceny związane z historiami miłosnymi Zeusa, a narożniki przedstawiają cztery pory roku.

W holu wejściowym znajduje się wzorzysta posadzka wykonana z wielobarwnego marmuru. Przechodząc przez kolejne pomieszczenia, widzimy mauretańskie łuki, bogato zdobione kafle, kasetonowy sufit z pałacu z szesnastego wieku oraz renesansowy fryz, które współistnieją w tej samej przestrzeni. Kolekcja obejmuje również popiersia grecko-rzymskie, dzieła z epoki mauretańskiej, przedmioty z Chin i Persji oraz obrazy kojarzone z Van Dyke, Brueghel the Elder i szkołą Murilla.

Na piętrze pokoje rodzinne zachowały wyposażenie, a biblioteka zawiera ponad 4000 książek i esejów. Pałac został otwarty dla publiczności jako muzeum w 1999 roku.