Park Juliusza Słowackiego, Wrocław

Park Juliusza Słowackiego to zielona przestrzeń o powierzchni pięciu i trzech czwartych hektara, położona na skraju wrocławskiego Starego Miasta, blisko obszaru znanego jako Nowe Miasto. Jego najbardziej nieoczekiwana warstwa kryje się pod trawnikami i ścieżkami: część parku zajmuje zasypany odcinek dawnej fosy miejskiej. Przez pewien czas ten ciek wodny stanowił również ujściowy odcinek Oławy, zanim wpadała ona do Odry.

Idąc wśród zieleni, zwróć uwagę, że nie jest to odizolowany ogród, lecz nić biegnąca przez zwartą dzielnicę kulturalną. Przez park przebiega Promenada Staromiejska, a w tym samym kwartale miejskim znajdują się Muzeum Architektury i Panorama Racławicka. Park jest chroniony jako miejski zabytek.

Nasadzenia nadają temu miejscu spokojniejszy rodzaj różnorodności: rosną tu klony, kasztanowce, lipy, dęby, graby, buki, jesiony i wierzby, a także krzewy, w tym forsycje, rododendrony, cisy i jałowce. W parku odnotowano ponad trzydzieści gatunków ptaków, a wśród jego zwierzęcych mieszkańców są puszczyk i kuna domowa. W mieście ukształtowanym przez rzeki i dawne umocnienia ten park zmienia dawną granicę w miejsce dla drzew, ptaków i spacerów.