Palazzo Pitti, Florencja

Palazzo Pitti to rozległy renesansowy pałac przed tobą, obecnie funkcjonujący jako największy kompleks muzealny Florencji. Jego imponująca fasada zaczęła się jako miejska rezydencja Luki Pittiego, florenckiego bankiera, a budowę rozpoczęto w 1458 roku. Projekt przypisuje się Luce Fancellemu, a z przedsięwzięciem wiąże się także Filippo Brunelleschi.

Surowa kamieniarka i powtarzające się łukowe otwory nadają zewnętrznej części potężny, niemal forteczny charakter; pierwotna formuła ukształtowała późniejsze rozbudowy budynku. W 1549 roku Medici nabyli pałac i stał się on główną rezydencją panującej rodziny Toskanii. Ich kolejne pokolenia rozbudowały go w skarbiec zawierający obrazy, zastawę stołową, biżuterię i inne luksusowe przedmioty, a za nim dodano ogrody Boboli.

Pałac służył później Napoleonowi jako baza podczas jego europejskich kampanii, a następnie stał się rezydencją królewską dynastii Sabaudzkiej. W 1919 roku król Victor Emmanuel III przekazał go narodowi włoskiemu. Dziś kompleks łączy galerie poświęcone malarstwu, sztuce nowoczesnej, modzie, porcelanie, powozom i sztuce użytkowej. Najbardziej uderzająca historia tego budynku to jego przemiana: niedokończona rezydencja bankiera stała się pałacem dynastycznym, a następnie publicznym muzeum.