Pałac Pod Krzysztofory, Kraków

Pałac Pod Krzysztofory to barokowy pałac miejski pod numerem trzydziestym piątym na Rynku Głównym w Krakowie. Na rogu ulicy Szczepańskiej mieści się w nim również Muzeum Krakowa. Jego nazwa pochodzi od rzeźbionej figury świętego Krzysztofa, umieszczonej na narożnej fasadzie około roku tysiąc trzysta osiemdziesiątego.

Trzy wąskie średniowieczne kamienice gotyckie połączono, tworząc ten pałac, a marszałek Trybunału Koronnego Adam Kazanowski zlecił jego wzniesienie po nabyciu nieruchomości. Zwróć uwagę na zmienny rytm otworów i ornamentów fasady. Architekt Wawrzyniec Senes przekształcił rezydencję w planie litery L, dodając arkadową galerię i krużganek, które zachowały się po tej przebudowie.

Najazd szwedzki poważnie uszkodził pałac. Później Jakub Solari nadzorował gruntowną przebudowę, a Baltazar Fontana stworzył wyszukaną dekorację stiukową, w tym scenę upadku Faetona. Deweloperzy planowali wyburzyć Krzysztofory w tysiąc dziewięćset dwunastym roku, aby wznieść dochodowy budynek czynszowy, lecz publiczny protest Krakowa zapobiegł tej stracie.

Wewnątrz stała opowieść muzeum o Krakowie prowadzi od mitycznego króla Kraka do współczesności, a jej końcowy element jest odświeżany wraz ze zmianami życia miasta. Do jego znanych obiektów należą strój Lajkonika i krakowskie szopki bożonarodzeniowe.