Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego jest muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieści się w głównym budynku uniwersytetu na placu Uniwersyteckim nad Odrą. Jego zbiory ukazują dzieje uniwersytetu od piętnastego wieku po współczesność, czyniąc z budynku zarówno zapis życia akademickiego, jak i miejsce, w którym się ono toczy.
Muzeum stało się samodzielną jednostką uniwersytetu 6 sierpnia 1992 roku, po wyodrębnieniu się z działu zbiorów muzealnych archiwum uniwersytetu. Najokazalszą historyczną salą jest Aula Leopoldina — jedyne w Polsce w pełni zachowane świeckie wnętrze barokowe. Barok to architektura stworzona dla dramatyzmu i przepychu: tutaj efekt ten tworzą malarskie iluzje na ścianach oraz prace rzeźbiarskie wykonane przez artystów z Moraw i Włoch.
Oratorium Marianum początkowo było kaplicą jezuicką, ukończoną między 1728 a 1741 rokiem. Gdy uniwersytet założono w 1811 roku, stało się ono salą koncertową. Wieża Matematyczna ukazuje inną zmianę przeznaczenia: została urządzona jako obserwatorium astronomiczne w 1791 roku przez jezuickiego profesora Longinusa Antona Jungnitza, w tym z linią południkową wyznaczoną bezpośrednio na podłodze. Muzeum obejmuje również sale wystawowe nazwane imieniem Romana Longchamps de Bérier i Stefana Banacha.
